المومنین علیه السلام سرور دنیا و آ ت (به روایت اهل سنت عمری)

درخواست حذف این مطلب

المومنین علیه السلام سرور دنیا و آ ت (به روایت اهل سنت عمری)
خطیب بغدادی، ابن ع ر دمشقی، ابو شجاع دیلمی و ابن مغازلی از علمای بزرگ اهل سنت عمری روایت کرده اند:
وَأَخْبَرَنِی أَبُو الْقَاسِمِ الأَزْهَرِیُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ عُمَرَ الْخُتُلِّیُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ صَالِحِ بْنِ شَیْخِ بْنِ عُمَیْرَةَ الأَسَدِیُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الأَزْهَرِ، وَأَخْبَرَنِی عَبْدُ الْعَزِیزِ بْنُ عَلِیٍّ الْوَرَّاقُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الْمُفَضَّلِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّیْبَانِیُّ، بِالْکُوفَةِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ مَکِّیُّ بْنُ عَبْدَانَ النَّیْسَابُورِیُّ بِنَیْسَابُورَ، وَأَبُو عِمْرَانَ مُوسَى بْنُ الْعَبَّاسِ الْجُوَیْنِیُّ، قَالا: حَدَّثَنَا أَبُو الأَزْهَرِ أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، وَأَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ بُکَیْرٍ الْمُقْرِئُ، وَاللَّفْظُ لَهُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ حَمْدَانَ الْقَطِیعِیُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الأَزْهَرِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ: أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ا ُّهْرِیِّ، عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: نَظَرَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَلِیٍّ، فَقَالَ: " أَنْتَ سَیِّدٌ فِی الدُّنْیَاسَیِّدٌ فِی الآخِرَةِ، وَمَنْ أَحَبَّکَ فَقَدْ أَحَبَّنِی، وَحَبِیبِی حَبِیبُ اللَّهِ، وَعَدُوُّکَ عَدُوِّی، وَعَدُوِّی عَدُوُّ اللَّهِ، وَالْوَیْلُ لِمَنْ أَبْغَضَکَ مِنْ بَعْدِی.
ابن عباس گفت: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به علی بن طالب (علیهما السلام) نظر افکند و فرمود: تو سروری در دنیا و در آ ت، آنکه تو را دوست دارد مرا دوست داشته و آنکه مرا دوست بدارد حبیب خداست و دشمن تو دشمن من است و دشمن من دشمن خداست و وای بر ی که بعد از من بغض تو را داشته باشد.
تاریخ مدینة السلام، تألیف خطیب بغدادی، جلد ۵، صفحه ۶۸

تاریخ مدینة دمشق، تألیف ابن ع ر دمشقی، جلد ۷۱، صفحه ۲۸

الفردوس بمأثور الخطاب، تألیف ابو شجاع دیلمی، جلد ۵، صفحه ۳۲۴-۳۲۵

مناقب المومنین علی بن طالب (علیهما السلام)، تألیف ابن مغازلی، صفحه ۳۰۴